Po dwuletnim okresie narzeczeństwa 1 lutego 1831 r. poślubiła Piotra Michałowskiego. Mieli siedmioro dzieci: Stanisława (1832-1891), posiadacza ziemskiego, właściciela majątku Bolestraszyce; Juliusza (1834-1903), właściciela dwóch wsi w pow. ropczyckim (Borek Mały i Klęczany); przedwcześnie zmarłą Marię (1836-1843); Celinę (1837-1916), zakonnicę u Sióstr Niepokalanek w Jazłowcu, malarkę, autorkę literackiej biografii ojca pt. Piotr Michałowski. Rys życia, zawód artystyczny, działalność w życiu publicznym (Kraków 1911); Józefę (1841-1917), działaczkę społeczną, ofiarodawczynię obrazów ojca dla Muzeum Narodowego w Krakowie; Tadeusza (1844-1885); Marię Łempicką (1847-1920), właścicielkę wsi Krzysztoforzyce i (od r. 1891) Bolestraszyce, żonę Adama Łempickiego.
Młodość Julia Ostrowska po osiągnięciu pełnoletności zamieszkała w Tomaszowie Mazowieckim w budynku murowanym (przy ul. Jeziornej, ob. Farbiarskiej 18/20) wystawionym specjalnie dla niej na zlecenie ojca około roku 1825. W późniejszym czasie nosił on nazwę „domku hrabianki” lub „pałacyku”. Przebywała także w Warszawie w pałacu Ostrowskich na ulicy Mazowieckiej. Niebawem została narzeczoną Michałowskiego, który w latach 1824-1829 spędzał w Tomaszowie Mazowieckim sporo wolnego czasu, tu wykonując (ok.