Małżeństwo zawarte przed wejściem do mahdiyyah jest nieważne, podobnie zawarte z kimś spoza mahdyzmu. Obowiązki emira są następujące: poświęcić się dżihadowi (wojnie z niewiernymi), ożywić religię i społeczność proroka Mahometa, zapewnić modlitwę, składać ofiary [az-zakāt], przyjmować nowych członków mahdiyyah. Mahomet al-Mahdi otrzymał obietnicę, że podbije całą Ziemię. Zwycięstwo nad wrogami jest pewne, ponieważ Bóg zapewnił go o tym. Turcy – w słowniku Mahdiego Egipcjanie i poddani imperium osmańskiego, uważani za nieprawdziwych muzułmanów – są najgorszą rasą wśród niewiernych, ponieważ chcą wyłączyć światło Boże. Pod ich rządami znajdował się Sudan. Są tak oporni, że głoszenie im wiary muzułmańskiej jest bezużyteczne. Tylko miecz może decydować, kto przyjmuje nawrócenie, a kto je odrzuca. To Bóg wydał rozkaz walki z Turkami, dlatego ktokolwiek nie walczy z nimi, nie słucha Boga.
Przyczyny i przebieg walk Od 1822 roku Sudan poddany był zwierzchności Egiptu, który sam był formalnie prowincją Imperium Osmańskiego.