Pierwszych wpisów do Księgi dokonano 12 października 1973 roku, a ostatniego w 1989 roku. Uroczystość wpisu miała uroczysty charakter, towarzyszył jej specjalny ceremoniał. W katalogu wyróżnień, umieszczonym w Regulaminie dyscyplinarnym SZ PRL, wpisanie nazwiska i zasług do Księgi zajmowało najwyższe miejsce. Podobny charakter miały wyróżnienia niższej rangi: wpisanie nazwiska i zasług do kroniki jednostki lub do księgi zasłużonych dla okręgu wojskowego albo rodzaju sił zbrojnych. Najwyższym wyróżnieniem udzielonym junakom odbywającym zasadniczą służbę wojskową w obronie cywilnej było wpisanie nazwiska i zasług do „Honorowej Księgi Obrony Cywilnej”Zarządzenie Nr 2 szefa Obrony Cywilnej Kraju z dnia 1 lutego 1989 r. w sprawie odbywania zasadniczej służby wojskowej w obronie cywilnej (Dziennik Rozkazów MON z 1989 r. poz. 6).. W ówczesnej propagandzie wyróżnienie wpisaniem nazwiska i zasług do Księgi określane było mianem „Virtuti czasu pokoju”.
Wpis do Księgi zawierał: stopień wojskowy, imię, nazwisko, imię ojca, zajmowane stanowisko służbowe lub pełnioną funkcję wyróżnionego oraz opis jego zasług (czynów). Obok wpisu umieszczano fotografię wyróżnionego. Kopia wpisu była przekazywana do macierzystej jednostki wyróżnionego i przechowywana w sali tradycji (historii).