praca ta ukazała się drukiem w 1970 w serii broszur Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego Życiorysy zasłużonych farmaceutów. W kolejnych latach kierował apteką w szpitalu im. Jordana, na emeryturę przeszedł w 1981. Jednocześnie był wykładowcą Medycznego Studium Zawodowego nr 2 w Łodzi (także jako emeryt, do 1992).
Jaroniewski ogłosił niemal 500 publikacji, w większości artykułów popularnonaukowych. Miał w dorobku kilka książek, m.in. atlas Jadowite węże świata (1984), na potrzeby którego utworzył 13 polskich nazw rodzajowych i 48 polskich nazw gatunków tropikalnych węży jadowitych. Zagadnieniom herpetologicznym poświęcił również książki Gady jadowite. Atlas (1969, wydanie drugie 1973), Skorpiony, pająki i węże jadowite (1971), Węże morskie (1975). Rozgłos zyskały również książki dotyczące ziołolecznictwa, których Jaroniewski był współautorem: Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie (1987, wydanie drugie 1989, z Aleksandrem Ożarowskim) oraz Ziołolecznictwo. Kompendium fitoterapii (1995, wydanie drugie 1998, współautorzy L. Samochoniec, J. Wójcicki). Kilka publikacji Jaroniewski poświęcił Oddziałowi Łódzkiemu Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, głównie z okazji kolejnych jego jubileuszy (Działalność Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego w Łodzi w latach 1947–1974.