lokatą, podintendenta Obrony Krajowej (Landwehrunterintendant) 28 października 1896 ze starszeństwem z 30 października 1896, intendenta Obrony Krajowej (niem. Landwehrintendant) 27 października 1906, starszego intendenta Obrony Krajowej 2 klasy (niem. Landwehroberintendant 2. Klasse) 29 października 1912 ze starszeństwem z 1 listopada 1912 i 1. lokatą i starszego intendenta Obrony Krajowej 1 klasy (niem. Landwehroberintendant 1. Klasse) ze starszeństwem z 1 listopada 1915. Dekretem cesarskim z 9 kwietnia 1918 został przeniesiony w stan spoczynku na własną prośbę.
31 stycznia 1919 przyjęty został do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika intendenta ze starszeństwem od dnia 21 sierpnia 1915 i przydzielony z dniem 30 stycznia 1919 do Departamentu Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieDz. Rozk. Wojsk. Nr 14 z 8 lutego 1919, poz. 493.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 15 z 11 lutego 1919 roku, poz. 525. na stanowisko szefa Sekcji Zaopatrzenia i Zapomóg. Następnie przebywał w Paryżu, w Polskiej Misji Zakupów gen. Jana Romera. 25 listopada 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika intendenta, w grupie oficerów „byłej armii austriacko-węgierskiej”.