Antologię Głowa Kasandry. Opowiadania zrecenzował m.in. Maciej Parowski dla „Fantastyki”. Docenił wiedzę Baranowskiego, którego doświadczenia z dziedziny inżynierii środowiska, a także jako przewodnika górskiego, czynią utwór bardziej wiarygodnym. Za motyw przewodniu utworu uznał pytanie - czy dać szansę ludzkości na odbudowę, czy ją zniszczyć? Samą fabułę uznał za mało realną, i „do wyśmiania”, gdyby nie bardzo sugestywne wykonanie autora, które pozwala traktować ją jako ważką metaforę.
Andrzej Niewiadowski i Antoni Smuszkiewicz wymieniają nowelę, wraz z innymi napisanymi przez Baranieckiego, jako utwory „perfekcyjnie wykonane, zwarte, sensacyjne, trzymające w napięciu”. Smuszkiewicz dodatkowo ocenia, że utwór przedstawia „rzadko spotykaną w polskiej literaturze wizję świata po kataklizmie atomowym”, nawiązując m.in. do Miasta światłości Mieczysława Smolarskiego czy Poczwarek Johna Wyndhama.