thumb|Grób Jana Czermińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Jan Czermiński (ur. 15 października 1923 w Osielsku, zm. 2 marca 1976 w Warszawie) – polski geolog i petrograf, specjalista geologii złóż surowców mineralnych, a zwłaszcza złóż siarki, oraz geologii gospodarczej.
Życiorys W Osielsku, w latach 1929-1936, uczęszczał i ukończył szkołę podstawową. Do liceum chodził w Bydgoszczy. Naukę przerwała wojna. Podczas okupacji pracował jako robotnik, a później jako przyuczony tokarz.
Po zdaniu matury w 1946, rozpoczął studia geologiczne na Uniwersytecie Poznańskim pod kierunkiem Kazimierza Smulikowskiego. Równolegle ze studiami pełnił funkcję młodszego asystenta. W 1949 wraz z całą grupą profesorów i studentów geologii przeniósł się na Uniwersytet Warszawski. Tam pod kierunkiem Jana Samsonowicza podjął badania utworów górnej jury na krańcach Jury Krakowsko-Wieluńskiej, w okolicy Opatówka. Za pracę tę otrzymał w 1951 stopień magistra geologii.
Jeszcze przed ukończeniem studiów podjął pracę w Państwowym Instytucie Geologicznym, w zespole dyrektora Instytutu, Jana Czarnockiego. Badał m.in. złoża kwarcytów kambryjskich na Górze Wiśniówce oraz kwarcytów dolnodewońskich na Górze Barczy.