W 1856 wybrany członkiem Akademii Francuskiej. Nie poparł zamachu stanu Ludwika Bonapartego w 1851 i spędził okres II Cesarstwa Francuskiego w Andegawenii. Pracował w gazecie Correspondant, na którego łamach bronił idei monarchii konstytucyjnej i liberalnego katolicyzmu. Po upadku Cesarstwa bezskutecznie angażował się w próby budowy współpracy między legitymistami i orleanistami. Mimo swojego wyraźnie podkreślanego przywiązania do religii pozostawał postacią kontrowersyjną w środowisku francuskich działaczy katolickich, ze względu na uznawaną przez Falloux konieczność rezygnacji z postulatów powrotu do ustroju politycznego sprzed rewolucji lipcowej z 1830.
W swoich pracach historycznych skupiał się na historii katolicyzmu we Francji. Jest również autorem biografii Ludwika XVI i Félixa Dupanloup.
Przypisy
Bibliografia
A. Robert, E. Bourloton G. Cougny, Dictionnaire des parlementaires français (1789-1891)
Kategoria:Francuscy monarchiści Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1886 Kategoria:Monarchia lipcowa Kategoria:II Republika Francuska Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Francuscy dziennikarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Angers