p.n.e.) – trzeci scholarcha Akademii Pamfilos z Samos – jego wykładów słuchał Epikur Polemon z Aten – czwarty scholarcha Akademii w latach 314/313 do 270/269 p.n.e., uczeń Ksenokratesa Krates z Aten – piąty scholarcha Akademii Krantor z Soloj Początki recepcji platonizmu są dziejami założonej przez Platona AkademiiHarold Tarrant, Plato’s First Interpreters, London 2000; Lloyd Gerson, From Plato to Platonism, Ithaca and London 2013; Harold Tarrant et al., Brill’s Companion to the Reception of Plato in Antiquity, Leiden 2018; George Boys-Stones, Platonist Philosophy 80 BC to AD 250: An Introduction and Collection of Sources in Translation, Cambridge 2017.. Już wśród bezpośrednich jego następców toczono spory o właściwe rozumienie jego nauki. Pierwszymi, którzy wypowiadali się na ten temat, byli Speuzyp i Ksenokrates. Filozofia Platona została następnie rozwinięta przez jego ucznia, Arystotelesa, „heretyckiego platonika”J. N. Findlay, Plato and Platonism, New York 1978, s. 206., który skrytykował teorię idei swego nauczyciela, twierdząc, iż „idee są obecne w poszczególnych egzemplarzach”, uznając „aktywne samourzeczywistnianie, czyli rzeczywistą kauzalność owych egzemplarzy”J. N. Findlay, Plato and Platonism, New York 1978, s. 209..