odpadł w półfinale. Na europejskich igrzyskach halowych w 1966 w Dortmundzie Kinder zajął 2. miejsce w biegu na 400 metrów.
Na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie został brązowym medalistą w biegu na 400 metrów oraz srebrnym w sztafecie 4 × 400 metrów (razem z Friedrichem Roderfeldem, Jensem Ulbrichtem i Rolfem Krüsmannem). Zwyciężył w biegu na 400 metrów na europejskich igrzyskach halowych w 1967 w Pradze.
Na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (razem z nim biegli Helmar Müller, Gerhard Hennige i Martin Jellinghaus). Wynik 3:00,5 był nowym rekordem Europy. W biegu na 400 metrów odpadł w eliminacjach. Ostatnim międzynarodowym sukcesem Kindera był brązowy medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia na europejskich igrzyskach halowych w 1969 w Belgradzie.
Był mistrzem RFN w biegu na 800 metrów w 1963 i 1964 oraz w sztafecie 4 × 400 metrów w latach 1959–1964 i 1966, wicemistrzem w biegu na 400 metrów w latach 1959–1962 i 1966 oraz brązowym medalistą na tym dystansie w 1968.