W 1244 roku został przywódcą wschodniej frakcji Społeczności Białego Lotosu w klasztorze Daesŭng. Była to organizacja zrzeszająca świeckich ludzi wzorowana na Społeczności Medytacji i Mądrości założonej w klasztorze Songgwang przez Chinula, chociaż miała ona inne cele, a główną praktyką było studiowanie Sutry Lotosu.
W roku 1247 przeniósł się do małej pustelni na południu Korei, gdzie przebywał przez jakiś czas, aby uniknąć inwazji mongolskiej.
W późniejszych latach życia otrzymał tytuł Narodowego Nauczyciela (kor. kuksa) i przeniósł się z klasztoru Paeknyŏn (dawna nazwa Mandŏk sa) do pustelni Yonghyŏl. Zaczął być wtedy nazywany 'Wielki Czcigodny Yonghyŏl" oraz "Mistrz Miejsca Smoka" (zapewne z tego powodu, że zaangażował się w praktykę sŏn).
Stał się znany pod imionami Mongt'an i Ch'ŏnin. Pośmiertnie otrzymał imię Chinjŏng.
Stowarzyszenie Białego Lotosu istniało dalej pod przywództwem mistrzów I'ana oraz Unmuka przez resztę okresu dynastii Koryŏ. Na początku okresu Chosŏn szkoła ch’ŏnt’ae została wchłonięta przez sŏn i stowarzyszenie zniknęło.
Działalność Znany uczony z końcowego okresu dynastii Yi Chŏng Yakyong uważał Ch’ŏnchaeka za jednego z trzech najwybitniejszych pisarzy okresu Silli i Koryŏ.