Pełnione funkcje kierował sekcją miernictwa w Ministerstwie Robót Publicznych (1919) oraz wchodził w skład Państwowej Rady Mierniczej, prezes sekcji Komitetu Geodezyjnej PAU, członek zwyczajny Akademii Nauk Technicznych i innych towarzystw naukowych, współzałożyciel i pierwszy prezes Polskiego Towarzystwa Fotogrametrycznego (1930–1939) członek Stałej Międzynarodowej Unii Geodezyjno-Geofizycznej, uczestnik kongresów, gdzie reprezentował środowisko polskich geodetów.
Działał również społecznie na Politechnice, sprawował funkcję kuratora chóru studentów (na potrzeby tego chóru komponował utwory) oraz kuratora Bratniej Pomocy Studentów.
Publikacje (wybór) Wydał ponad 30 prac naukowych, w tym: Wykreślne wyrównanie przy trygonometrycznym oznaczaniu punktów przez wcinanie (1910) Rachunek wyrównawczy wedle metody najmniejszych kwadratów oraz jego zastosowania przy rozmierzaniu kraju (1923) Zastosowanie spostrzeżeń zawarunkowanych z niewiadomymi w triangulacji (1924) Nowa metoda wyrównania triangulacyjnych sieci wieńcowych (1928) Geodezja (miernictwo) (1938)