Były boje trojańskie, minęły dni Jarosława Były wojny Olega, Olega Swiatosławica. Kuł on mieczem niezgodę, strzały po ziemi rozsiewał. W złote strzemię wstępował w tmutorokańskim grodziszczu W tenże dźwięk się wsłuchiwał wielki Jarosław przed laty, Uszy przed nim zatykał Włodzimierz, kniaź w Czernichowie, Śmiercią chwalbę okupił Borys Wiaczesławowic: PadłBitwa na Niżatinej Niwie/Битва на Нежатиной Ниве w 1078, bo skrzywdził Olega, dorodnego wiciądza, Pościeliła mu sława gzło śmiertelne na łące, I z tej łąki zielonej na węgierskich rumakach Wiózł Światopełk rodzica do Świętej Zofii w Kijowie. Oleg waśnie zasiewał - i zbierał plon, BiadosławicW oryginale Гориславич/Gorisławic, przydomek Olega od "приносящий горе/przynoszący nieszczęście", Tuwim zastąpił oryginalną grę słów taką, która byłaby zrozumiała dla polskiego czytelnika. Bo marnęło, ginęło dobro wnuków DadźbogaW oryginale w liczbie pojedynczej: погибала отчина Даждьбожьего внука/ginęła ojcowizna Dażbożego wnuka. Staroruskie отчина ("dobro dziedziczne"), zobacz: Samuel Bogumił Linde, jẹzyka polskiego, Tom I, Warszawa 1807, s.