Józef Wojciech Gołuchowski (ur. 1797 w Łączkach Kucharskich, zm. 22 listopada 1858 w Garbaczu) – polski filozof mesjanistyczny uważany za prekursora romantyzmu w Polsce. Profesor Cesarskiego Uniwersytetu Wileńskiego w latach 1821–1824, członek korespondent Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w 1829 rokuLista imienna członków Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w styczniu 1829 roku, [Warszawa], , s. 10.. W 1821 został uhonorowany godnością Doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Usunięty z katedry Uniwersytetu przez władze rosyjskie, prowadził życie ziemianina z krótkim epizodem w czasie powstania listopadowego i kontaktami z filozofami niemieckimi.
Jego poglądy filozoficzne kształtowały się pod wpływem Friedricha Schellinga i stanowiły ich rozwinięcie. Jego prace i mowy odcisnęły silny wpływ na poglądy jemu współczesnych, m.in. Tomasza Zana, Joachima Lelewela i Adama Mickiewicza.
Życiorys Dzieciństwo i okres wiedeński Pochodził z niezamożnej rodziny szlacheckiej gospodarującej od wieków w sandomierskiem i krakowskiem. Był synem Jana Nepomucena Gołuchowskiego oraz Eufemii z Radziłowskich Gołuchowskiej. W 1808 r. stracił ojca. Rok później rozpoczął naukę w Terezjańskiej Akademii Wojskowej (Theresianum) w Wiedniu, gdzie po ukończeniu gimnazjum studiował matematykę.