Pododdziały dywizji koncentrowały się w Puszczy Zielonej.
Po zakończeniu kampanii polskiej, dywizja została przeniesiona na poligon Arys (pol. Orzysz) i Stablack głównie w celu odmłodzenia kadry dowódczej oraz materiału ludzkiego jak również wymieniono część starszego uzbrojenia na nowsze. Ponadto prowadzono intensywne zgrywanie pododdziałów a ostre strzelanie zakończyło okres szkolenia. W tym czasie część pododdziałów dywizji wykorzystywana była do budowy drogi pomiędzy Friedrichshof (pol. Rozogi) w Prusach Wschodnich a Myszyńcem. Dywizja prowadziła służbę ochronną i okupacyjną na odcinku linii demarkacyjnej, sztab dywizji w tym okresie zajmował kwatery w Ostrołęce.
W czerwcu 1940 roku, przetransportowano jedną trzecią dywizji w obszar Eifel do Prüm i na południe od miasta. Marsz 301. pułku piechoty przez południową Belgię prowadził przez Diant w rejonie historycznego Sedanu. Zawieszenie broni spowodowano, że w pierwszej połowie lipca został przeniesiony do Luksemburga i tam załadowany do wagonów kolejowych został przetransportowany do Prus Wschodnich.
Kolejne lata dywizja walczyła na froncie wschodnim w ramach Grupy Armii Środek, uczestniczyła w bitwach o Dyneburg, Wielkie Łuki, Rżew i Twer. Ostatecznie latem 1944 r. została doszczętnie rozbita pod Witebskiem.