205 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, utworzona na mocy rozkazu z 1 stycznia 1940 roku, z przeformowania 14 Dywizji Landwehry sformowanej 26 sierpnia 1939 w 3. fali mobilizacyjnej w rejonie Fryburgu przez V Okręg Wojskowy.
Szlak bojowy Dywizja walczyła w 1942 i 1943 r. w ramach Grupy Armii Środek na północ od Wielkich Łuków. Od jesieni 1943 r. działała w ramach Grupy Armii Północ pod Newelem i Połockiem. Ostatecznie została uwięziona w kotle kurlandzkim, gdzie przetrwała do końca wojny.
Struktura organizacyjna Struktura organizacyjna w styczniu 1940: 335., 353. i 358. pułk piechoty, 205. pułk artylerii, 205. batalion pionierów, 205. oddział przeciwpancerny, 205. oddział łączności; Struktura organizacyjna w lipcu 1944: 335., 353. i 358. pułk grenadierów, 205. pułk artylerii, 205. batalion pionierów, 205. batalion fizylierów, 205. oddział przeciwpancerny, 205. oddział łączności, 205.