Zostały zakotwiczone na głębokości 4,5 m w odstępach mniej więcej stumetrowych.
Plan ataku 18 marca zakładał, że brytyjskie pancerniki zniszczą pierwszą linię obrony, umożliwiając w ten sposób trałowcom wyczyszczenie pierwszego pasa zagród minowych, co z kolei pozwoliłoby w następnym dniu na zniszczenie reszty tureckich baterii. W dniu ataku pancerniki płynęły w formacji trzech równoległych do siebie linii, z okrętami pomocniczymi ubezpieczającymi skrzydła i dwoma okrętami stanowiącymi rezerwę.
+ Formacja okrętów dniu 18 marca"Szare tło: okręt został uszkodzony, Czerwone tło: Okręt zatonął"Linia AHMS "Queen Elizabeth"HMS "Inflexible"Linia B (okręty francuskie)"Gaulois""Charlemagne""Bouvet""Suffren"Linia CHMS "Vengeance"HMS "Albion"Okręty pomocniczeHMS "Swiftsure"RezerwaHMS "Canopus"HMS "Cornwallis"
Pierwsza linia okrętów brytyjskich otworzyła ogień z zatoki Eren Keui około 11.00. Wkrótce po tym, de Robeck wydał rozkaz, aby do brzegu podeszły okręty francuskie i otworzyły ogień do tureckich fortec, które odpowiedziały celnym ogniem, kilkakrotnie trafiając w „Gaulois”, „Suffren”, i „Inflexible”. Niemniej efekty bombardowania przez okręty alianckie były coraz bardziej widoczne i intensywność ognia obrońców tureckich wyraźnie spadła.