rozrzut importów cypryjskich potwierdzają rozległe kontakty Cypru ze wschodnią częścią basenu Morza Śródziemnego, a w późnej epoce brązu nawet z częścią zachodnią. Podczas wykopalisk odkryto pozostałości wielu miast portowych z tego okresu m.in. Enkomi, Palaipafos, Kition, Hala Sultan Tekke. Takie utożsamienie, dotąd jedynie hipotetyczne, zostało potwierdzone w 1997 przez wyniki analiz fizykochemicznych tabliczek glinianych zawierających korespondencję od władcy państwa Alaszija do króla Egiptu, odnalezionych w archiwum pałacowym w Tell el-Amarna.
Lata 1200-1050 p.n.e. to okres perturbacji zapoczątkowany przez najazd tzw. ludów morza i napływ na wyspę imigrantów z Lewantu i Egei. Wówczas Cypr odegrał ważną rolę pośrednika w rozprzestrzenieniu technologii obróbki żelaza w Grecji właściwej. Około 1050 roku na wyspie osiedlili się na stałe Mykeńczycy; zaś wschodnia część wyspy była kolonizowana przez Fenicjan.