Royal Rumble oferowało walki profesjonalnego wrestlingu z udziałem różnych wrestlerów z istniejących oskryptowanych rywalizacji i storyline'ów, które były kreowane na tygodniówkach WWF – Superstars, Wrestling Challenge i Prime Time Wrestling. Wrestlerzy byli przedstawiani jako heele (negatywni, źli zawodnicy i najczęściej wrogowie publiki) i face’owie (pozytywni, dobrzy i najczęściej ulubieńcy publiki), gdzie rywalizowali pomiędzy sobą w seriach walk mających w budować napięcie, kulminując w decydującą walkę wrestlerską lub ich serię.
Na gali odbył się coroczny Royal Rumble match, w którym wzięło udział 30 wrestlerów, a walka się kończyła, kiedy w ringu pozostała jedna osoba, zaś 29 innych zostało wyeliminowanych poprzez wyrzucenie z ringu nad górną liną i dotknięcie obiema stopami podłogi.
Przed galą zostało ogłoszone, że zwycięzca Royal Rumble matchu zdobędzie zwakowany WWF Championship, który został zabrany Hulkowi Hoganowi po dwóch kontrowersyjnych zmianach posiadaczy tytułu pomiędzy nim a The Undertakerem, wpierw na Survivor Series, a później na This Tuesday in Texas. Hogan i Undertaker wzięli udział w owej walce. Prezydent WWF Jack Tunney dał im przewagę nad innymi, gdyż mogli oni wylosować numerek z liczb pomiędzy 20 i 30.