15 grudnia Chopin opuścił Palmę, ze względu na lęk jej mieszkańców przed chorobą muzyka, udając się do Valldemossy, gdzie zamieszkał w dawnym klasztorze kartuzów. Trzech lekarzy odwiedzających wcześniej Chopina zdiagnozowało u niego gruźlicę o czym, zgodnie z przepisami, powiadomiono władze. W związku z tym Gomez zażądał opuszczenia domu oraz zapłaty za nowe meble i odmalowanie ścian (zgodnie z prawem przedmioty, których dotykała osoba chorująca na gruźlicę, powinny zostać spalone). Około 10 stycznia 1839 do Valldemossy dotarło pianino Pleyela, o które Chopin upominał się wielokrotnie, grając do tego czasu na wypożyczonym na miejscu instrumencie niskiej jakości. Nowy instrument został dostarczony do Palmy 21 grudnia, nałożono jednak na niego cło w wysokości połowy wartości instrumentu, które ostatecznie zostało obniżone o połowę.
22 stycznia 1839 Chopin wysłał autograf preludiów Fontanie, prosząc go o ich przepisanie z pomocą Edwarda Wolffa, a następnie przesłanie czystopisu Heinrichowi Probstowi, autografu zaś Camille’owi Pleyelowi.