Podczas II wojny światowej był członkiem Office of Strategic Services (obecnie CIA).
Zdobył tytuł inżyniera na Uniwersytecie w Detroit i Uniwersytecie Wayne State oraz doktorat na Case Institute of Technology (obecnie uniwersytet Case Western Reserve).
Wycieraczki czasowe Z doniesień wynika, iż jego wynalazek poprzedził niefortunny wypadek z nocy poślubnej w 1953, kiedy to podczas próby otworzenia szampana, korek strzelił mu w lewe oko, sprawiając, że prawie kompletnie oślepł. Prawie dekadę później w 1963, gdy Kearns kierował swoim Fordem Galaxie w lekkim deszczu, zdał sobie sprawę, że ciągły ruch wycieraczek jest nie do zniesienia i pogarsza tylko widoczność. Tworząc swój wynalazek Kearns wzorował się na mechanizmie ludzkiego oka, które mruga co kilka sekund.
Sytuacja Prawna W 1978 pozwał Ford Motor Company oraz następnie w 1982 Chryslera o naruszenie patentów.
Prawnym argumentem przemysłu samochodowego było twierdzenie, że wynalazek powinien wnosić pewne standardy oryginalności i nowości. Ford zakładał, że patent Kearnsa jest nieważny, ponieważ jego wynalazek nie składa się z żadnych nowych komponentów. Dr Kearns w odpowiedzi zaznaczył, że jego wynalazek jest jak powieść, która składa się z kombinacji istniejących już słów.