W 2009 był jurorem w międzynarodowym konkursie architektonicznym na projekt gmachu Muzeum Historii Polski w Warszawie.
Twórczość Przedstawiciel portugalskiego neomodernistycznego regionalizmu i minimalizmu w architekturze, koncentrujący się na łączeniu cech miejsca i tradycji materiału z nowoczesnością inspirowaną modernistycznym dorobkiem Miesa van der Rohe, czego rezultatem jest architektura o jasnej strukturze i niezwykłej przejrzystości oraz zdecydowanej nowoczesności i inteligencji, interpretująca zarazem lokalną tradycję i współtworząca z miejscem nierozerwalną całość.
Nagrody W 1980 laureat nagrody Fundacji António de Almeida, w 1984 nagrody Fundacji Antero de Quental, w 1992 i 2004 nagród Secil, w 1995 międzynarodowej nagrody "Stone Architecture", w 2001 złotego medalu Heinricha Tessenowa – dorocznej nagrody Fundacji Alfreda Toepfera oraz 7 nominacji do nagrody Miesa van der Rohe, w 2011 Nagrody Pritzkera – uznawanej za architektonicznego Nobla, a także w 2013 Nagrody Wolfa w sztuce.