Historia Pierwsze francuskie stanowiska handlowe były tworzone w tym regionie już w XVII wieku, jednak o prawdziwym osadnictwie można mówić dopiero od 1755 roku. W tym roku brytyjskie władze kolonialne rozpoczęły deportacje wszystkich mieszkających na podległych im terenach Akadian, z których większość zamieszkiwała dzisiejszy półwysep Nowa Szkocja (wtedy zwany półwyspem Akadia lub akadiańskim). Tylko nielicznym udało się uratować przez wysiedleniem poprzez ucieczkę na tereny zajmowane przez Francuzów. Wielu z tych uciekinierów było pierwszymi osadnikami na dzisiejszym Półwyspie Akadiańskim. Do nich dołączyli później powracający Akadianie, którzy nie mogli powrócić do swoich dawnych domów (były one już zajmowane przez brytyjskich osadników).
Demografia Język 150px|right|thumbnail|Języki Półwyspu Akadiańskiego Ludność półwyspu jest w ok. 95% francuskojęzyczna (odmiana akadiańska). Angielskiego używa się przede wszystkim na południu, okolice doliny rzeki Miramichi są dominująco anglojęzyczne. Ponadto ok. 6% ludności Saint-Léolin i Miscou jest anglojęzyczne.
Blisko 41% mieszkańców Burnt Church używa języka mikmak jako ojczystego, a 55% angielskiego. Jednak miejscowa ludność jest silnie zanglicyzowana i na co dzień mikmak używa tylko 16% ludzi, a angielskiego 77%.
Przypisy
Kategoria:Półwyspy Nowego Brunszwiku