Po ataku III Rzeszy na ZSRR służył jako tłumacz w sztabie 17 Armii Wehrmachtu na froncie wschodnim. Został zwolniony ze służby wojskowej z powodów zdrowotnych. Od 1943 roku wykładał na Ukraińskim Wolnym Uniwersytecie w Pradze, a następnie na uniwersytecie w Innsbrucku. Centralnym tematem jego twórczości były tragiczne losy ukraińskiej kultury w okresie stalinizmu. Tłumaczył też z języka angielskiego, niemieckiego i francuskiego.
Był autorem m.in. poematu Proklati roky (1937), zbioru wierszy Karaweły (1943), epopei Popił imperij (1943-1947), eseju Spohady pro neokłasykiw (1946).
Bibliografia Leonid Korzon (ps.) , Ukraińscy neoklasycy-parnasiści w: Kultura 7/1948, Paryż 1948, wyd. Instytut Literacki s. 39-54.
Biografia Oswalda Burhardta (Jurija Kłena) (jęz. ukraiński)
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Kijowskiego Świętego Włodzimierza Kategoria:Ukraińscy poeci Kategoria:Ukraińscy krytycy literaccy Kategoria:Ukraińscy literaturoznawcy Kategoria:Profesorowie Wolnego Uniwersytetu Ukraińskiego Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1947