Jeden z członków komitetu, Maurycy Zamoyski, był znakomitym brydżystą i wspomagał finansowanie Komitetu wyprawami do ekskluzywnych klubów francuskich, gdzie wygrywał znaczne sumy, które zasilały konto Komitetu.
Okszen, lili, czy jego wcześniejsze wersje, były znane i lubiane na ziemiach polskich jeszcze przed zakończeniem wojny, ale prawdziwą popularność brydż zdobył dopiero w latach 20.
O popularności różnych form brydża może świadczyć wypowiedź Józefa Piłsudskiego, który użył terminologii brydżowej do opisania sytuacji wymarszu Kompanii Kadrowej:
Zasady W okszena grają cztery osoby, tworzące dwie dwuosobowe drużyny (pary). Licytacja i rozgrywka odbywają się na zasadach takich samych jak w brydżu kontraktowym.
Punktacja Tak jak w brydżu współczesnym, do zrobienia dogranej (tj. partii lub robra) liczą się tylko punkty pod kreską. Po skończonym robrze punkty zdobyte przez każdą parę nad i pod kreską sumuje się. Zwycięzcą robra jest para, która uzyskała więcej punktów: