Aby uniknąć służby w wojsku pruskim, wyemigrował do USA. Był tam organistą i dyrygentem chóru kościołów chicagowskich (św. Apostołów Piotra i Pawła, a następnie św. Młodzianków), a także kierował również chórami świeckimi, m.in. chórem „Plon”. Brał czynny udział w życiu amerykańskiej Polonii, nie tylko jako muzyk (od 1927 roku był generalnym dyrygentem Związku Śpiewaków Polskich w Ameryce). Był współzałożycielem i sekretarzem polskiego Towarzystwa Naukowego im. św. Jadwigi. Redagował wydawany przez nie Polish-American Review (Przegląd Polsko-Amerykański) oraz miesięcznik muzyczny „Lutnia” i „Przegląd Śpiewaczy”. Był członkiem Zarządu Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich w Ameryce. Od 1911 roku wykładał śpiew i literaturę polską w chicagowskich kolegiach (Sacred Heart College i St. Ignatius College).
Aleksander Karczyński jest kompozytorem m.in. trzyczęściowej Sonaty organowej b-moll op. 38, będącej jednym z przykładów polskiej późnoromantycznej muzyki organowej.
W 1966 rokuPoręba podaje rok 1963, Poręba S., 1974: Cyryl Karczyński – zapomniany zbieracz pieśni ludowych. Literatura Ludowa, 2, s. 30.