Diecezja Deventer – biskupstwo tytularne Kościoła Starokatolickiego w Holandii ze stolicą w Deventer.
Historia Tytuł biskupa Deventer wywodzi się z organizacji Kościoła katolickiego na terenie Niderlandów, jaki istniał w drugiej połowie XVI wieku. W 1559 roku papież Paweł IV ustanowił metropolię utrechcką i powołał w ramach jej struktur biskupstwo Deventer.
Rzymskokatolicka diecezja Deventer istniała faktycznie do 1591 roku. W wyniku reformacji katolicyzm stał się wyznaniem prześladowanym w Republice Zjednoczonych Prowincji i jego dotychczasowe kościelne struktury administracyjne przestały istnieć. Opiekę nad Kościołem katolickim w Zjednoczonych Prowincjach powierzono misjonarzom i wikariuszom apostolskim Batawii.
W 1724 roku doszło w Utrechcie do schizmy. Benedykt XIII ekskomunikował Corneliusa Steenovena, który został wybrany i konsekrowany bez mandatu papieża na arcybiskupa Utrechtu. W ramach powstałego wówczas Kościoła Utrechtu funkcjonowały parafie na terenie dawnych diecezji Haarlem i Leeuwarden. Wakująca katedra diecezji Haarlemu została obsadzona w 1727 roku i zaczęła funkcjonować jako sufragania odłączonej od jedności ze Stolicą Apostolską, archidiecezji Utrechtu.