W 1950 zdała egzamin sędziowski i została mianowana asesorką sądową. Od 1951 pracowała w sądzie rodzinnym w Radomiu (m.in. jako przewodnicząca wydziału karno-rewizyjnego). Od 1953 orzekała w Sądzie Wojewódzkim w Kielcach (orzekając w wydziale zamiejscowym w Radomiu). Sprawowała mandat radnej Miejskiej Rady Narodowej. W 1957 przeniosła się sądu wojewódzkiego w Warszawie. Od 1961 do 1967 pracowała w Ministerstwie Sprawiedliwości jako dyrektorka Departamentu Spraw Nieletnich. Od 1967 do końca lat 70. była radczynią MS. W 1967 zasiadała w polskiej delegacji na XXII sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

W 1949 wstąpiła w szeregi Stronnictwa Demokratycznego, gdzie od 1965 zasiadała w Radzie Naczelnej i Centralnym Sądzie Partyjnym. Była także szefową zespołu Centralnego Komitetu ds. MłodzieżyKrystyna Marszałek, Czas odległy a jednak bliski, Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego, Białystok 2006, s. 181. Z ramienia Stronnictwa znalazła się w Sejmie PRL II kadencji w 1957 jako reprezentantka okręgu Radom. Zasiadła w Komisjach Wymiaru Sprawiedliwości oraz Kultury i Sztuki. Wybrano ją na Sekretarz Sejmu.