Osobą, z którą cały czas rozmawiał psycholog, okazuje się być 25-letnia już Cheryl Mason, która nie mogła pogodzić się z tragiczną śmiercią swojego ojca. Tym samym okazuje się, że bohater którym gracz sterował przez całą grę to manifestacja wspomnień dorosłej Cheryl. W zależności od wykonywanych czynności, między Cheryl a manifestacją Harry’ego mogą wyniknąć trzy różne dialogi: Cheryl mówi do ojca: „Byłeś ze mną tak długo”, na co on odpowiada: „Zawsze będę”, po czym zamarza i znika. Cheryl mówi do ojca: „Dlaczego musiałeś umrzeć? To nie była moje wina. Na kogoś musiała spaść wina”, na co Harry jej odpowiada: „Zapomnij o mnie”. Mężczyzna znika, a Cheryl zaczyna płakać. Cheryl prawie w płaczu mówi: „Tato. Jesteś bohaterem. Mężczyzna, który zginął nie był moim ojcem. To nie go zapamiętałam. Te wspomnienia to wszystko co mam – Ty jesteś wszystkim co mam”, na co Harry odpowiada: „Ja nawet nie jestem duchem”, po czym obydwoje przytulają się do siebie. Po skończonej terapii Cheryl wychodzi z latarni, gdzie czeka na nią jej matka – Dahlia. Po tej scenie pokaże się jedno z czterech głównych zakończeń – każde z nich jest wyjaśnieniem filmu prezentującego małą Cheryl i Harry’ego, którzy razem bawią się w Parku Rozrywki Lakeside. Love Lost – Zakończenie to prezentuje rozmowę Harry’ego i Dahlii kręconą przez Cheryl.