thumb|250px|Krajobraz ze stawem, (1861), Muzeum Narodowe w Warszawie mały|250x250px|Park w St Cloud, (1865) thumb|250px|Les Iles Vierges a Bezons Charles-François Daubigny (ur. 15 lutego 1817 w Paryżu, zm. 19 lutego 1878 tamże) – francuski malarz, grafik, litograf i ilustrator, przedstawiciel szkoły z Barbizon, uważany za prekursora impresjonizmu.
Urodził się w rodzinie o tradycjach artystycznych, jego nauczycielem był ojciec Edmond François Daubigny i wuj, malarz miniaturzysta Pierre Daubigny. Początkowo malował w tradycyjnym stylu, przełom w twórczości malarza nastąpił w 1843, gdy przeniósł się do Barbizon i zaczął malować w plenerze. Na jego twórczość wpływ miał Jean Baptiste Camille Corot, którego poznał 1852 w Optevoz, a w późniejszym okresie Gustave Courbet.
Charles-François Daubigny malował przede wszystkim pejzaże. Przez pewien czas miał pracownię na specjalnie zbudowanej łodzi Botin, którą pływał po Sekwanie i Oise. Tworzył obrazy, w których główną rolę odgrywało światło i jego refleksy na wodzie. Dał się poznać jako dokładny obserwator przyrody i zjawisk atmosferycznych. Malował krajobrazy nadrzeczne i wiejskie, zwykle z obszerną partią nieba i dużymi kępami drzew. Wykonywał też akwaforty i ilustracje.