Budowa formalna wiersza nie spełnia wszystkich wymagań średniowiecznego listu literackiego o tematyce miłosnej. Za doskonałe pierwowzory tego typu tekstów uważano Epistolae Horacego oraz Epistulae ex Ponto (Listy znad Morza Czarnego) i Heroidy Owidiusza. Dlatego też badacze uważają, że jest to wiersz miłosny stylizowany na list. Za doskonalszy pod tym względem uważa się inny XV-wieczny list miłosny pisany w języku polskim – W jedności, stałości serca mego, pisany zgodnie ze średniowiecznymi regułami zawartymi w podręcznikach epistolografii (tzw. artes dictaminis).
Pod koniec XIX wieku kodeks Liber formularum et epistolarum należał do ks. Stanisława Chodyńskiego, obecnie przechowywany jest w Bibliotece PAN w Krakowie (sygnatura 7534). Zawiera odpisy wzorców dokumentów i listów w języku łacińskim (tzw. liber formularum). Wiersz Dawnom zwiedził... zapisano na wewnętrznej stronie okładki (początkowy fragment znalazł się także na 14 karcie). Jako pierwszy opublikował go Władysław Nehring (Beiträge zum Studium altpolnischer Sprachdenkmäler) w 1893 r. Transkrypcję ogłosił Jan Łoś w 1915 (Przegląd językowych zabytków staropolskich do r. 1543). Kodeks zachował się w bardzo złym stanie (głównie z powodu wilgoci), dlatego też prawidłowe odczytanie miłosnego wiersza przysporzyło badaczom trudności.