bił się ze słynnym amerykańskim wrestlerem Frankiem Gotchem, jednakże przegrał to starcie – jednocześnie był to ostatni pojedynek Gotcha podczas jego kariery wrestleraAmateur Wrestling Collectibles Gallery Historic World Champions, wrestlingsbest.com, [dostęp 2019-06-22].. Później podróżował przez Japonię i Chiny, by w 1917 r. trafić do Cesarstwa Rosyjskiego – tam uczestniczył w turnieju, który odbył się w Tallinie. Niedługo potem przeniósł się na południe Rosji i osiadł w Armawirze.
Otrzymał przydomek „Samsona XX wieku”. Po śmierci stał się legendą i bohaterem narodowym Estonii jako symbol „nadludzkiej” siły i kultury fizycznej. Pisarz Kalle Voolaid napisał o nim w następujący sposób: „Pewnego gorącego i słonecznego letniego dnia Lurich siedział na zboczu wzgórza w Väike-Maarii, a kiedy upał stawał się dla niego zbyt uciążliwy, zbiegł do doliny, by odświeżyć się chłodną źródlaną wodą. Podczas biegu uderzył stopą o głaz i upadł na kamień. Potem wstał, podszedł do źródła, włożył nogi i ręce do wiosennej wody i umył się. To tam spłynęła na niego wielka siła, wziął tę skałę, o którą uderzył nogą i bawił się nią jak ziemniakiem. O tej skale mówi się, że wciąż znajduje się na skraju wzgórza pamięci Väike-Maarja, pokryta mchem”K. Voolaid, The phenomenon of an athlete.