Pusŏk sa (, , ) – jeden z najstarszych i najważniejszych klasztorów koreańskich. Był głównym klasztorem szkoły hwaŏm i reprezentantem odłamu Północnej Góry.
Klasztor ten został wybudowany przez założyciela szkoły hwaŏm – Ŭisanga w 676 r. na życzenie króla Munmu (pan. 771–681). Ŭisang przy pomocy geomancji wybrał miejsce na klasztor na górze T'aebak. Architektura klasztoru wykazuje cechy charakterystyczne dla okresu przejściowego pomiędzy klasztorami wybudowanymi na równinach (okres Trzech Królestw) a wybudowanymi w rejonach górskich w okresie późnego Koryŏ i Chosŏn.
Główny budynek poświęcony jest buddzie Amitābhie (kor. Amit'abul). Chociaż pierwotnie pochodził z 676 r., to obecna budowla pochodzi z 1358 r. Mimo tego jest to jedna z najstarszych drewnianych budowli w Korei. Budynek postawiony jest na granitowych fundamentach i znany jest z doskonałych proporcji. Posąg Amitabhy znajduje się w zachodniej części hali i jest zwrócony na wschód, co jest zgodne z ikonografią tego buddy jako panującego w Zachodnim Raju. Posąg ten jest zarazem najstarszą glinianą rzeźbą w Korei. Liczy sobie 2,7 m wysokości. Jest on 45.