Zelda wyjeżdża do domu rodziców, a kelnerka-prostytutka, Paulie „Lufa”, udaje żonę Orville'a. Udało się również sprzedać kilka piosenek, m.in. „Sweet Sofia be Mine”. Nie interesuje się jednak Dinem, o którym sądzi, że nie jest gentelmanem, lecz samym Orvillem, w którym odkrywa duży talent muzyczny. Tymczasem Zelda wraca i wraz z Barneyem obserwują akcję, która odbywa się w jej domu - Orville tańczy z Polly, a Dino siedzi zażenowany. Widząc to Zelda ucieka do baru „Pępek”, gdzie się upija. Przełożona baru, Duża Berta, przenosi Zeldę do przyczepy, w której mieszka Polly. Dino, który został wywalony z domu przez Orville'a, jedzie do „Pępka” i pyta o dobrą kobietę na noc. Barman podpowiada mu, by poszedł do przyczepy Polly „Lufy”. Gdy Zelda widzi Dina zaczyna rozumieć co się wydarzyło w jej domu. Tej samej nocy Orville zdradza swoją żonę z Polly, która udaje już dla niego Zeldę, a Zelda zdradza Orville'a z Dinem, dla którego udaje Polly. Nad ranem Polly wraca do Zeldy i wszystko sobie tłumaczą. Polly dostaje pieniądze na samochód, na które pracuje od lat w „Pępku”. Zelda wnosi z kolei pozew o rozwód.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pocałuj mnie, głuptasie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.