Po I wojnie światowej Wycofujące się niemieckie wojsko zdewastowało fabrykę. Fabryka i jej podziemne instalacje zostały zniszczone. Nie pozostało ani jedno sprawne urządzenie.
Okres międzywojenny thumb|Fabryka Chemiczna, strajk 1937 r. 1921 r. fabryka została wydzierżawiona firmie o nazwie „Fabryka-Spółka Akcyjna w Hajnówce”. Zatrudniono 240 pracowników. 1926 r. zakłady dzierżawi firma „Spółka Akcyjna Grodzisk”, powstaje zakładowa straż pożarna. 1929–30 r. – wybudowano wytwórnię kwasu octowego, studnię głębinową. Uruchomiono oddział rektyfikacji, zmodernizowano siłownię i kotłownie. 1938 oddano wydział produkcji węgli aktywnych, przedszkole i budynki mieszkalne dla administracji.
W fabryce produkcja była oparta na suchej destylacji drewna liściastego. Produkowano węgiel drzewny, kwas octowy, octan wapnia, smołę i oleje flotacyjne.
W początkowym okresie działania firmy w czasach II RP zarządzał nią Eugeniusz Kwiatkowski, późniejszy minister odpowiedzialny za rozwój portu w Gdyni oraz wicepremier, inicjator budowy COP.
Trudne warunki pracy oraz niskie zarobki zmuszały pracowników do podejmowania akcji strajkowych pierwsza z nich odbyła się 2 września 1924 r. Rozpoczęła ona falę strajków w zakładach na terenie całej Puszczy Białowieskiej. thumb|Budynek biurowy Fabryki Chemicznej z lat 20.