Po powrocie do Albanii swój dom w Korczy zamienił na pracownię, malując pejzaże i udzielając chętnym lekcji rysunku. Wśród malarzy albańskich był pierwszym impresjonistą. Kolejne wystawy indywidualne V. Mio mogli obejrzeć mieszkańcy Tirany w 1928, a Korczy - w 1933 (na tej ostatniej zaprezentowano 40 prac Mio). Na wystawie albańskiego malarstwa narodowego w 1931, organizowanym przez stowarzyszenie Przyjaciele Sztuki znalazło się 29 dzieł sygnowanych przez V.Mio.

W 1934 powrócił do pracy w liceum w Korczy, co sprawiło, że mniej czasu poświęcał na malowanie. Kolejną wystawę swoich prac otworzył w 1945 w Korczy (była to pierwsza wystawa malarstwa albańskiego po wyzwoleniu z okupacji niemieckiej). W tym czasie pracował w korczańskim liceum i współpracował z teatrem w Korczy, projektując scenografie do wystawianych przez niego sztuk. W latach 50. jako scenograf współpracował także z Filharmonią Albańską, przygotowując projekty dla pierwszych albańskich baletów. W listopadzie 1957, miesiąc przed śmiercią otwierał wystawę prezentującą dokonania albańskich malarzy w stołecznej Galerii Narodowej. thumb|250px|V. Mio, Ulica w Korczy (1930) Specjalizował się w pejzażach i portretach.