René Barrientos Ortuño (ur. 30 maja 1919 w Taracie, zm. 27 kwietnia 1969 k. Arque w departamencie Cochabamba) – boliwijski wojskowy i polityk, prezydent w latach 1966-1969.
Życiorys Urodził się w miejscowości Tarata w boliwijskicm departamencie Cochabamba. Po ukończeniu miejscowej szkoły wstąpił do kolegium wojskowego. Za poparcie dla rządu Germana Buscha został usunięty ze szkoły. Wkrótce jednak pozwolono mu kontynuować naukę i w 1943 ukończył studia. W tym samym roku miał miejsce zamach stanu dokonany przez Gualberta Villarroela. W 1944 brał udział w pracach nad przygotowaniem kongresu chłopskiego.
Służąc w armii, Barrientos włączył się w działalność Rewolucyjnego Ruchu Nacjonalistycznego (Movimiento Nacionalista Revolucionaria – MNR), stojąc na czele wojskowej komórki tej organizacji. W 1964 został kandydatem MNR na stanowisko wiceprezydenta u boku Victora Paza Estenssoro. Wybrany w czerwcu tego roku na wiceprezydenta, Barrientos, rozpoczął wkrótce przygotowania do obalenia Estenssoro. 5 lipca, razem z generałem Alfredo Ovando Candíą dokonali zamachu stanu i wspólnie przejęli władzę. Wkrótce potem Barrienos ustąpił ze stanowiska i rozpoczął przygotowania do nowych wyborów. Wybory w 1966 przyniosły mu zwycięstwo. Odwołując się do haseł populistycznych doprowadził do porozumienia między armią a ruchem chłopskim.