Wykorzystując swoją prowincję do zbudowania siły militarnej i politycznej, sprzymierzył się z innymi prowincjonalnymi wodzami i w 1851 roku wzniecił rewoltę przeciwko Rosasowi, pokonując go w bitwie pod Caseros (3 lutego 1852). W sierpniu 1852, jako tymczasowy dyktator Argentyny, poprowadził kongres konstytucyjny w Santa Fe, który w 1853 roku wprowadził konstytucję wzorowaną na amerykańskiej. Konstytucja została zaakceptowana przez wszystkie prowincje, jedynie Buenos Aires nie wstąpiła do nowo utworzonej konfederacji od razu, a dopiero w 1859 roku. Urquiza jako prezydent negocjował m.in. traktat z Wielką Brytanią, Francją i USA, który pozwolił portom argentyńskim otworzyć się na światowe rynki handlowe.
Funkcję prezydenta piastował do 1860 roku, potem powrócił na stanowisko gubernatora Entre Ríos, a także został generałem armii. Jako wojskowy dowodził siłami federacji argentyńskiej w wojnie z prowincją Buenos Aires. Porażka w bitwie pod Pavón (1861) zaburzyła plany polityczne Urquizy, a wzmocniła znaczenie prowincji Buenos Aires oraz dowódcy jej wojsk Bartolomé Mitre.
11 kwietnia 1870 Justo José de Urquiza, został, wraz z dwoma synami, zamordowany w swojej posiadłości w Entre Ríos przez zwolenników jednego ze swoich przeciwników politycznych.
Przypisy
Kategoria:Argentyńscy generałowie Kategoria:Prezydenci Argentyny Kategoria:Urodzeni w 1801 Kategoria:Zmarli w 1870