5 listopada 1984 został przewodniczącym niższej izby niemieckiego parlamentu. 10 listopada 1988 wygłosił mowę w 50. rocznicę nocy kryształowej, w której próbował wyjaśnić przyczyny fascynacji Niemców narodowym socjalizmem. Mowa ta została negatywnie odebrana, na skutek krytyki Philipp Jenninger następnego dnia ustąpił z funkcji przewodniczącego Bundestagu. Po zakończeniu wykonywania mandatu poselskiego pełnił funkcję ambasadora: w latach 1991–1995 w Austrii, a w latach 1995–1997 przy Stolicy Apostolskiej.
Odznaczony m.in. Orderem Zasługi Republiki Włoskiej I klasy.
Życie prywatne Był żonaty, miał syna. Mieszkał w Stuttgarcie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Tybindze Kategoria:Ambasadorowie Niemiec w Austrii Kategoria:Ambasadorowie Niemiec przy Stolicy Apostolskiej Kategoria:Deputowani Bundestagu Kategoria:Ludzie związani ze Stuttgartem Kategoria:Niemieccy prawnicy Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy CDU Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2018