Strajk szkolny przeciwko rusyfikacji Zaledwie dwa lata po utworzeniu szkoły doszło w niej do strajku. Zainicjował go uczeń Lucjan Szuster. Młodzież protestowała przeciwko językowi rosyjskiemu jako językowi wykładanemu. Postulowała również wprowadzenie do programu nauczania historii Polski i zniesienie dozoru policyjnego nad młodzieżą. Z pomocą uczniom pospieszył konserwatywny działacz katolicki – Juliusz hrabia Ostrowski – potomek założycieli miasta. Zadeklarował władzom oświatowym, że wpłaci 2 tysiące rubli w srebrze, jeśli wydadzą zgodę na wprowadzenie języka polskiego. Władze ugięły się pod presją społeczeństwa i wprowadzono do szkół język polski jako główny. Szkoła straciła jednak dotację państwową. Po falach strajków z 1905 roku zmieniono również dyrektora – pierwszym polskim dyrektorem został Ludwik Kowalczewski. Po wprowadzeniu języka polskiego jako wykładanego, oraz wymianie dyrekcji na polską – część darczyńców wycofała się ze sprawowania opieki nad szkołą. Zaczęła się ona borykać z trudnościami finansowymi.