Wŏnch'ŭk nie mógł powrócić do ojczyznyNie mógł powrócić do Korei, gdyż urodził się w miejscu o bardzo złej reputacji (według Samguk sagi), został więc w Chinach do końca życia i w wielkim stopniu przyczynił się do rozwoju szkoły "tylko umysł" czyli Widźniaptimatraty, zwanej w Chinach faxiang (fa = dharmy, xian = opis charakterystyka, cechy, aspekty), a w Korei pŏpsang. Jeszcze inną nazwą tej szkoły była jogaczara.
Mimo uprzedzeń ze strony Chińczyków, wielu uczniów i współpracowników Xuanzanga przeszło do szkoły Wŏnch'ŭkaRed. Lewis R. Lancaster, C.S. Yu. Assimilation of Buddhism in Korea. Str. 119. Mistrz ze swoimi uczniami przebywał w klasztorze Ximing w Chang’anie i od nazwy klasztoru jego szkoła przyjęła nazwę. Z powodu jego zdolności językowych spotkał się i współpracował z wieloma cudzoziemskimi mnichami. Jednym z nich był mnicha Diwakara (skr. Divākara), który w 680 r. przybył do Chang’anu z wieloma nowymi tekstami buddyjskimi. Cesarz Gaozong (pan. 650-683) wyznaczył Wŏnch'ŭka na kierownika biura tłumaczeń, które zajęło się pracą translatorską nad tekstami przyniesionymi przed Diwakarę. To biuro przetłumaczyło osiemnaście różnych tekstów w 34 tomach. Były wśród nich takie teksty jak Ghanawjuha sutra (skr. Ghanavyūha-sūtra) czy Widjanirdeśa-śastra (skr. Vidyanirdeśa-śāstra).