W wyborach z jesieni 1922 został wybrany posłem na Sejm z listy LSLDP (lewicowych ludowców) w okręgu Telsze. Rok później uzyskał reelekcję, mandat sprawował do kwietnia 1924. Po zamachu stanu Smetony i Voldemarasa umieszczony na krótko w obozie w Worniach. Działał w ruchu spółdzielczym: był przewodniczącym kooperatywy „Žemaitukas” (1922–1933). Stał na czele redakcji pisma „Żemaitis” (1925–1933).
W 1931 rozpoczął pracę jako adwokat w Telszach. Po roku wyprowadził się do Kowna, gdzie kontynuował pracę prawnika. Zmarł w sierpniu 1938. Został pochowany 14 sierpnia na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Kownie.
Był żonaty z Elżbietą (ur. 1895). Mieli dwóch synów (w tym Alexandra-Heinricha, 1920–1989Obituary Look-up) oraz córkę. Ojciec Paul wyjechał po I wojnie światowej do Prus Wschodnich, gdzie zmarł przed 1939.
Przypisy
Bibliografia Lietuvos Respublikos Seimų I (1922-1923), II (1923-1926), III (1926-1927), IV (1936-1940) narių biografinis žodynas, Lituanistikos tradicijų ir paveldo įprasminimo komisija, Vilniaus pedagoginis universitetas, Vilnius