53 eskadra towarzysząca – pododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Zawiązki 53 eskadry towarzyszącej zorganizowano w 1932 na lotnisku Porubanek. W kampanii wrześniowej jednostka, jako eskadra obserwacyjna, walczyła w ramach Armii „Modlin”.
Godłem eskadry był herb Wilna – św. Krzysztof na tle białego równoramiennego krzyża.
53 eskadra towarzysząca w okresie pokoju Jesienią 1932 kapitan pilot Stanisław Pawluć wraz z grupą oficerów i żołnierzy 5 pułku lotniczego z Lidy został oddelegowany na lotnisko Porubanek koło Wilna w celu utworzenia Lotniczego Oddziału Wydzielonego. Do końca roku udało się zorganizować zawiązki trzech plutonów. Oficjalnie 53 eskadra towarzysząca została sformowana na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 2025/Tjn. Org. z 2 czerwca 1933. W 1934 do eskadry zaczęły napływać załogi, brakujący personel naziemny oraz samoloty Lublin R-XIIIC.