Po obu stronach bramy od początku powstania budowli znajdowały się przybudówki dla straży i celników. Po zniesieniu berlińskiego muru cłowo-akcyzowego na przełomie lat 1867 i 1868, przybudówki zastąpiono kolumnadami. Wykonał je uczeń szkoły schinkelowskiej Heinrich Strack w 1868. Nowe kolumnady komponowały się o wiele lepiej z bramą.
Zwieńczeniem Bramy jest miedziana rzeźba o wysokości 5 metrów, którą także wykonał Schadow. Przedstawia uskrzydloną boginię zwycięstwa Wiktorię, która kieruje kwadrygę do miasta.
Historia Budowa thumb|Brama Brandenburska w 1764, widok na zachód w stronę Zoo Razem z berlińskim murem celnym powstała w 1734 poprzedniczka obecnej Bramy Brandenburskiej, która służyła ówcześnie jako brama miejska na drodze biegnącej do Brandenburga, tj. na zachód od miasta, aleją Unter den Linden ze Schlossplatz przez królewskie tereny łowieckie w Großer Tiergarten. W związku z rozbudowywaniem muru, z rozkazu króla stworzono od podstaw nową bramę, która miała zarazem upamiętniać jego zmarłego niedawno poprzednika, Fryderyka II, którego blask miał spaść także na jego następców.