Opracował podręcznik akademicki Zarys protozoologii (1964) i liczne prace popularnonaukowe.
Uważany za jednego z głównych polskich zwolenników pseudonaukowej teorii Trofima Łysenki, który odrzucał teorie genetyki (patrz Zoologia dla wyższych szkół rolniczych 1957). W pracy naukowej zajmował się protozoologią, morfologią porównawczą orzęsków i protoparazytologią.
W 1936 ożenił się z Janiną Lange (zm. 2001). Mieli syna Zbigniewa.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 93-1-5).
Znaczenie w historii nauki
Osiągnięcia Raabe zajmował się grupą orzęsków, zwaną dziś Rhynchodida, i przedstawił ich syntezę taksonomiczną. Opisał też liczne nowe taksony orzęsków, między innymi rząd Ephelotida Raabe, 1964 oraz rodzaje, na przykład Hypocomidium Raabe, 1938, Cotylothigma Raabe, 1949, Ambiphrya Raabe, 1952 i Kozloffiella Raabe, 1970.