Leszek Raabe, ps. „W. Lechowicz”, „Marek” (ur. 28 czerwca 1913 w Krakowie, zm. 20 grudnia 1943 w Warszawie) – polski działacz i publicysta socjalistyczny, założyciel i przywódca grupy konspiracyjnej Gwardia, członek Komitetu Centralnego podziemnej partii lewicy socjalistycznej Polscy Socjaliści oraz komendant Socjalistycznej Organizacji Bojowej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Henryka i Julii z Wyleżyńskich. Miał brata Zdzisława. W 1931 ukończył Gimnazjum Władysława Giżyckiego w Warszawie. Studiował na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu Wileńskiego. W 1935 przeniósł się na Uniwersytet Warszawski. Od 1928 roku działał w młodzieżowych stowarzyszeniach socjalistycznych, jak Związek Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (przewodniczący Związku w Warszawie), Organizacja Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, Czerwone Harcerstwo TUR. Był też członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. Publikował artykuły w piśmie „Akademik Socjalista”. Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku. Od końca 1939 roku przewodził grupie konspiracyjnej Gwardia skupionej wokół pisma o tej samej nazwie.