Ustawą z dnia 29 grudnia 2005 roku – o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz.U. Nr 267, póz. 2258), w miejsce dotychczasowego organu: Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, utworzono centralny organ administracji – Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Na podstawie art. 13 pkt 23 tej ustawy zmieniony został art. 190 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U nr 171 póz. 1800, ze zm.), a w konsekwencji ustalony został tryb powoływania Prezesa UKE. Zgodnie z nowym brzmieniem tego artykułu: „Prezesa UKE powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów spośród trzech zaproponowanych kandydatów przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Kadencja Prezesa UKE trwa 5 lat".
W związku z tym, Telekomunikacja Polska stała na stanowisku, że Prezes Rady Ministrów ma obowiązek powołać na stanowisko Prezesa UKE jednego z trzech kandydatów wskazanych przez KRRiT i nie ma kompetencji do obsadzenia na tym stanowisku osoby spoza tego grona. Tymczasem, Prezes Rady Ministrów powołując w dniu 8 maja 2006 roku Annę Streżyńską na stanowisko Prezesa UKE, która nie została wskazana przez KRRiT podał jako podstawę prawną art. 22 Ustawy z dnia 29 grudnia 2005 roku, który stanowi, że „1.