Dalsze wypadki konfliktu z Brandenburczykami doprowadziły do zagarnięcia przez nich części Marchii Wkrzańskiej w 1414, a trzy lata później Księstwo Szczecińskie zostało uznane za lenno Marchii Brandenburskiej. Nigdy jednak nie doszło do uznania przez książąt szczecińskich – zwierzchności nad księstwem. W 1420, mimo poparcia rycerstwa wielkopolskiego pod wodzą Jana z Czarnkowa, książę szczeciński poniósł klęskę, na skutek czego utracił kilka miast w Marchii Wkrzańskiej. Pięć lat później, wznowił działania wojenne z Brandenburczykami, przy poparciu Zygmunta Luksemburskiego, króla niemieckiego, które zakończyły się pokojem w Eberswalde (1427). Otton II odzyskał część ziemi wkrzańskiej.
Zmarł 27 marca 1428. Został pochowany w kościele kolegiackim św. Ottona w SzczecinieJ.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, ss. 337-338..
Genealogia
Barnim III Wielkiur. przed 1300 bądź w okr. 1303–1304 zm. 24 VIII 1368 Agnieszkaur. na przeł. 1318/1319 zm. po 2 VI 1371 Albrecht Pięknyur. ok. 1319zm. 4 IV 1361 Zofiaur. ok. 1323zm. 1372 Świętobor Iur. ok. 1351 zm. 21 VI 1413 Annaur. zap. 1360 zm. w okr. 18 IV–17 X 1391
Otton II(ur. ok. 1380, zm.