Prowadzi naziemny tryb życia. Aktywna w dzień, unika dużych upałów i słońca. Na noc skrywa się w norach gryzoni lub szczelinach skalnych. Sen zimowy trwa zazwyczaj od października do marca lub kwietnia.
Pokarm Owady, pająki, jaszczurki, małe gryzonie, noworodki mysie i pisklęta małych ptaków. Owady uśmierca jadem, zaś kręgowce często połyka jeszcze żywe.
Zagrożenie Słabo jadowita i płochliwa.
Rozmnażanie Dojrzałość płciową osiąga w wieku trzech lat. Jest gatunkiem jajożyworodnym. Gody następują wkrótce po wybudzeniu się żmij ze snu zimowego. Samce toczą ze sobą rytualne walki, oplatając się wokół siebie. Unoszą górne części i każdy z nich próbuje przygnieść rywala do ziemi. Samica rodzi od 8–15 młodych o długości 11–17 cm.
Uwagi Żmija bardzo podobna do innego europejskiego gatunku – żmii zygzakowatej.
Przypisy
Bibliografia W. Jaroniewski, – ATLAS Jadowite węże świata Arnold E.N., Burton J. A. (1992) – A Field Guide to the Reptiles and Amphibians of Britain and Europe.
Kategoria:Żmijowate Kategoria:Łuskonośne Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1835 roku Kategoria:Fauna Albanii Kategoria:Fauna Bośni i Hercegowiny Kategoria:Fauna Chorwacji Kategoria:Fauna Francji Kategoria:Fauna Włoch Kategoria:Fauna Czarnogóry Kategoria:Fauna Macedonii Północnej Kategoria:Fauna Rumunii Kategoria:Fauna Serbii Kategoria:Fauna Węgier