Na skutek ciągłej rozbudowy zakładu, zwiększania wielkości oraz asortymentu produkcji płyt poszukiwano nowych pracowników. Osoby zamieszkałe w Koniecpolu ze względu na przynależność do woj. łódzkiego miały kłopot ze znalezieniem pracy w fabryce działającej na terenie Chrząstowa, który administracyjnie był częścią ziemi kieleckiej. W 1960 r. połączono ze sobą w jeden organizm miejski leżące po obu stronach Pilicy: Koniecpol i ChrząstówPor. Koniecpol – Chrząstów w gospodarczej symbiozie, ”Życie Radomskie”, 1960, Nr 43, str. 6.. Nowo powstały Koniecpol odtąd był częścią woj. kieleckiego. W tym samym czasie, dnia 30 kwietnia 1960 r., otwarto nowo wybudowaną część zakładuPor. W przeddzień 1 maja ruszył w Koniecpolu nowoczesny Zakład Płyt Pilśniowych, „Życie Radomskie”, 1960, Nr 103, str. 1.. Po uruchomieniu dwóch dodatkowych ciągów produkcyjnych płyt zatrudnienie w zakładzie wzrosło wynosząc ponad 1200 pracownikówT. Wójcik: Gospodarka Koniecpola po II wojnie światowej, (w) „Koniecpol szkice z dziejów miasta”, M. Gałwiaczek i In., str. 84., Koniecpol 2011 r.. Maszyny, aparatura oraz oprzyrządowanie do produkcji płyt pochodziły od krajowych producentów. Nowo otwartą część zakładu stanowiły dwa ciągi płyt pilśniowych twardych. Po powiększeniu zakładu roczna produkcja płyt wzrosła z 48 tys. ton do 70 tys. tonPor. L.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Koniecpolskie Zakłady Płyt Pilśniowych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.